Pedro Almodovar gebruikt het fratriarchaat om zijn films tot stand te laten komen. Deze term komt uit de psychologie en wordt gebruikt om aan te duiden hoe de mannelijke psyche zich manifesteert in een cultuur van werk en mannen-onder-elkaar. Deze groep bepaalt hoe mannen zich publiekelijk moeten gedragen. Daarbij zijn vrouwen, vrouwelijkheid en homoseksualiteit uit den boze.

Dit gebruikt Almodovar in zijn voordeel, door het precies andersom te doen. Deze manier van werken werpt telkens een unieke blik in zijn werk van de vroegere Pepi en Luci tot nu met de films I’m So Excited en Julieta. 1 2 3

Hij is hier mee begonnen na de val van Fransisco Franco. De dictator had lang de sociale standaard in Spanje in zijn macht. Hierdoor werden vele restricties bepaald voor de manier waarop mensen kunst, film en fotografie moesten zijn. De regels beschreven een perfect beeld dat draait om de traditie van het gezin, formele relaties binnen geslachten en de controle over de media.

Na de dood van Franco in 1975 en het herstellen van de democratie eind jaren 70 begon men met het radicaal omgooien van deze regels. Zo onstond bij Pedro Almodovar de stijl Anti-Fratriarchaat. In zijn films komen nu nog steeds (maar in die tijd helemaal) thema’s als prostitutiehomoseksualiteitdrugsgebruiktravestietransseksualiteit en misstanden in de katholieke kerk aan de orde. 4 5

Dat Almodovar veel vrouwen gebruikt in zijn films is geen toeval, hij wordt gezien als een vooraanstaande regisseur en feminist. Hij gebruikt actrices als Penelopé Cruz, Carmen Maura en Rossy de Palma als muse en laat de kijker genieten van het talent wat steeds weer een andere laag toevoegt aan zijn onderwerpen. Zo vormt de stijl van Almodovar zich niet als eenzijdige trucje, maar als een kleurenpalet waar hij binnen een kader van onderwerpen en gedragsregels continu op zoek gaat naar een sterke vorm van communiceren. Ook de mannelijke rollen zijn van groot belang om de standaard te doorbreken. Mannelijke rollen worden meestal ingevuld om de fratriarchaat vanuit het masculine beeld te doorbreken. Zo gebruikt hij acteurs als Javier Bardem en Antonio Banderaz voor rollen over homoseksualiteit, makers van schoonheid en puur als een echte man. Niet als de macho, overdreven schijnbeelden die de mannelijkheid omhoog krikken. 6

Voor de mise-en-scene heeft Almodovar een sterke mening over bepaalde kenmerken. Zo is de kleur rood van groot belang, misschien nog groter dan het kleurgebruik over het algemeen in zijn film. De kleur rood staat in de spaanse cultuur voor passie, bloed en vuur. Maar binnen het werk van Almodovar heeft het ook een religieuze betekenis gekregen. Hij plaatst religie naast verlangen en dood en vormt zo een driehoeksverhouding tussen de thema’s. Dit laat hij zowel gecombineerd als afzijdig van elkaar terug komen in het beeld van zijn films. 7

Bronnen

1.https://books.google.nl/books?id=FFZu7vjA-jYC&printsec=frontcover&dq=pedro+almodovar&hl=nl&sa=X&redir_esc=y#v=onepage&q=pedro%20almodovar&f=false
Proefschrift geschreven door Sandra Beyer
2.
Skrien Editie 259
“Cinecinemas: Pedro Almodovar. Van fratriarchaat naar zusterschap”
3.
http://www.imdb.com/name/nm0000264/?ref_=nv_sr_2
Biografie en details over Pedro Almovodar. (5.
4.
http://www.tasteofcinema.com/2014/12-essential-pedro-almodovar-films-you-need-to-watch/
Essentials of Pedro Almodovar (22 may 2014)
5.
http://www.madrid-uno.com/society/movida.htm
La Movida Madrilena
6.
http://www.indiewire.com/2013/11/heroines-of-cinema-almodovars-seven-favorite-actresses-32973/
Pedro Almodovar’s seven favorite actresses
7.
http://www.academia.edu/7135606/The_Color_of_Authorship_Almodovars_Labyrinth_of_Red
Proefschrift: The Color of Authorship: Almodovars Labyrinth of Red (30 maart 2015)
Advertenties